Aktywność fizyczna w walce z nadciśnieniem

0
222
views

Choroba potocznie zwana nadciśnieniem oznacza trwałe podwyższenie ciśnienie krwi w układzie naczyń. Jest to siła z jaką przepływająca krew oddziałuje na naczynia w zamkniętym układzie. Wystąpienie nieprawidłowości jest o tyle niebezpieczne, że przez szereg lat może przebiegać bezobjawowo, nieleczone zaś może prowadzić do groźnych dla zdrowia i życia powikłań.

Jak zdiagnozować problem?

Zdiagnozowanie problemu polega na kilkukrotnym, systematycznym pomiarze. Według Światowej organizacji zdrowia granicą pomiędzy prawidłowym a podwyższonym ciśnieniem jest wartość 140 mmhg ciśnienia skurczowego oraz 90 mmhg ciśnienia rozkurczowego, zaś różnica pomiędzy nimi powinna wynosić od 30 do 50 mmhg.

Istnieją dwa typy nadciśnienia

Opierając się na przyczynach wyróżnia się dwa typy nadciśnienia. Nadciśnienie pierwotne dotyczące 95 % przypadków, jest spowodowane obciążeniami genetycznymi. Oznacza to, że występuje ono znacznie częściej u potomstwa osób, u których zdiagnozowano przypadłość. Zaś drugi rodzaj nadciśnienia, zwany wtórnym, idzie w parze z innymi schorzeniami takimi jak wady serca i choroby nerek i nadnerczy. Należy także podkreślić, że ciśnienie tętnicze może wzrastać wraz z wiekiem. Nie jest to jednak naturalne następstwo starzenia się organizmu i nigdy nie można go bagatelizować. Osoby sędziwe są w grupie szczególnie chronionych chociażby z uwagi na wynikającą z wieku słabszą stabilności układu krążenia.

Tak jak zostało już podkreślone, nadciśnienie tętnicze jest przeważnie dziedziczne. Choć w przypadku typu pierwotnego czynnik genetyczny jest kluczowy, to niemałą role odgrywają także tzw. przyczyny środowiskowe. Wśród zewnętrznych czynników wpływających na ujawnienie się choroby wyróżniamy stałe napięcie psychiczne, nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, otyłość i nieprawidłowe odżywianie. Jeśli pacjent choruje na nadciśnienie należy zatem działać holistycznie. Oznacza to, że powinien on przyjmować leki normujące przepływ krwi, prowadzić zdrowy tryb życia i bezapelacyjne wyeliminować wymienione powyżej przyczyny nie wynikające z dziedziczenia.

Odpowiednia dieta przeciwko nadciśnieniu

Istnieją badania pokazujące, że utrata 1 kilograma wagi powoduje spadek ciśnienia o 2-3 mmHg. Warto zatem zmodyfikować swój jadłospis i wprowadzić aktywność fizyczną do codziennego grafiku zajęć. Wszelkie zmiany w żywieniu należy bezsprzecznie skonsultować z dietetykiem. Pomoże on w ustaleniu diety eliminacyjnej wykluczającej produkty niekorzystnie wpływające na poziom ciśnienia krwi. Zazwyczaj oznacza to redukcję ilości spożywanych jednorazowo produktów, wprowadzenie cyklicznego rytmu przyjmowania pokarmów oraz wykluczenie tłustych i słonych potraw. Zalecane przez dietetyków jest uzupełnienie codziennego menu o warzyw i owoce zawierające potas, który obniża ciśnienie krwi i zmniejsza ryzyko udaru mózgu.

Dietetycy radzą

Zarówno dietetycy jak i opracowana przez specjalistów z Instytutu Żywności i Żywienia Nowa Piramida Zdrowego Żywienia, wskazują, że u podstaw prawidłowego funkcjonowania organizmu każdego człowieka leży aktywność fizyczna. U osoby chorej oznacza to stopniowe wprowadzanie ćwiczeń ze szczególną uwagą na uniknięcie zbytnie obciążenia oraz czynności wywołujących zadyszkę, zmęczenie i widoczne zaczerwienienie twarzy. Najczęstszym wskazaniem jest, trwający przynajmniej pół godziny, spacer na świeżym powietrzu bądź też ćwiczenia aerobowe o średnim i niskim natężeniu. Wysiłek powinien być dostosowany do współistniejących chorób, wieku oraz osobistych preferencji pacjenta. Eliminacja jakichkolwiek obciążeń, a tym samym ćwiczeń fizycznych zalecana jest tylko w tzw. trzecim stadium nadciśnienia, w którym występuje lewokomorowa niewydolność serca, nerek lub uszkodzenie mózgu.

Nieleczone nadciśnienie jest bardzo groźne!

W żadnym przypadku nie można lekceważyć chronicznego podwyższenia ciśnienia krwi. Nieleczona choroba może prowadzić do poważnych powikłań takich jak miażdżyca, choroba wieńcowa, niewydolność i zawały serca, uszkodzenie nerek bądź wzroku oraz udar mózgu. Im dłużej osoba chora zwleka z wizytą u specjalisty lekarza, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia groźnych dla życia następstw. Nadciśnienie nie boli, ale istnieje spektrum objawów, które mogą niejednoznacznie wskazać na jego wystąpienie. Są to np. bóle i zawroty głowy, potliwość, obrzęki kończyn czy zaburzenia widzenia. Jeśli diagnoza lekarska wskaże na wystąpienie choroby u pac jęta nie należy popadać w panikę. Ważne jest spokojne ale racjonalne działanie oraz uzupełnienie metod leczenia o zalecenia dietetyka oraz codzienną aktywność fizyczną. Wprowadzenie zdrowych nawyków oraz eliminacja czynników wpływających na podwyższenie ciśnienia tętniczego może uchronić pac jęta przed ryzykiem uszkodzenia narządów oraz chorób wskazywanych jako powikłania.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here